บทที่ 69

อรัญญาลืมตาตื่นขึ้นมาท่ามกลางความเจ็บปวดรวดร้าวที่คุ้นเคย ความทรมานนั้นแล่นพล่านไปถึงกระดูกดำราวกับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเธอไปเสียแล้ว

เปลือกตาที่หนักอึ้งค่อยๆ ขยับเปิดขึ้น ภาพที่พร่ามัวเริ่มปรับโฟกัสจนชัดเจน สิ่งแรกที่ปรากฏในคลองจักษุคือร่างของภูริณัฐที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง

เขาเพียงก้มหน้าลงเล็กน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ